“นิโคลัส เคจ” สวมหน้ากากฮีโร่ “Spider-Noir สไปเดอร์-นัวร์: ไอ้แมงมุมพันธุ์นรก”

“นิโคลัส เคจ” สวมหน้ากากฮีโร่ “Spider-Noir สไปเดอร์-นัวร์: ไอ้แมงมุมพันธุ์นรก”

เชิญพบฮีโร่คนใหม่ “Spider-Noir (สไปเดอร์-นัวร์: ไอ้แมงมุมพันธุ์นรก)” พอเห็นชื่อนักแสดงนำก็แปลกใจ อย่าง Nicolas Cage ร่วมด้วย Lamorne Morris, Li Jun Li, Karen Rodriguez, Abraham Popoola, Jack Huston และ Brendan Gleeson โดยผู้กำกับ Harry Bradbeer, Nzingha Stewart, Alethea Jones และ Greg Yaitanes ซึ่งโชว์รันเนอร์ Oren Uziel และ Steve Lightfoot และอำนวยการสร้างโดย Harry Bradbeer, Oren Uziel, Steve Lightfoot, Phil Lord, Christopher Miller, Amy Pascal, Aditya Sood และ Dan Shear      ผลิตโดย: Sony Pictures Television สตรีมที่ Prime Video ในวันพุธที่ 27 พฤษภาคม 2569 จำนวน 8 ตอน

Spider-Noir เป็นซีรีส์ฉบับคนแสดงจริง สร้างจากคอมมิคส์ Marvel เรื่อง Spider-Man Noir บอกเล่าเรื่องราวของ Ben Reilly (Nicolas Cage) นักสืบเอกชนวัยดึกผู้โชคร้าย ในนิวยอร์กยุค 1930 เขาต้องเผชิญหน้ากับอดีตของตัวเองหลังเกิดโศกนาฏกรรมส่วนตัว ในฐานะซูเปอร์ฮีโร่เพียงหนึ่งเดียวของเมือง

บทสัมภาษณ์นักแสดง Nicolas Cage (รับบท “Ben Reilly” / “Spider-Noir”)

Ben Reilly เคยเป็นซูเปอร์ฮีโร่ที่รู้จักกันในชื่อ The Spider แต่หลังจากเผชิญโศกนาฏกรรมส่วนตัว เขาก็ตัดสินใจทิ้งตัวตนฮีโร่ของตัวเองไว้เบื้องหลัง มีเพียงคดีสุดพิเศษเท่านั้น ที่จะทำให้นักสืบเอกชนผู้ตกอับคนนี้ยอมละทิ้งชีวิตชายธรรมดา และกลับมาสวมหน้ากากอีกครั้ง

อะไรคือสิ่งที่ดึงดูดให้ตัดสินใจร่วมแสดงใน “Spider-Noir” ซึ่งถือเป็นผลงานทางโทรทัศน์เรื่องแรกของคุณ?

ผมครุ่นคิดถึงแนวทางการแสดงรูปแบบหนึ่งมาได้สักระยะแล้ว และก็ไม่ใช่ความลับอะไรที่ผมได้รับอิทธิพลจากศิลปะหลากหลายแขนง โดยเฉพาะงานป๊อปอาร์ตของ Warhol และ Lichtenstein ผมเคยนำแรงบันดาลใจจาก Warhol มาใช้ในผลงานภาพยนตร์ Wild at Heart ผมเลยคิดว่าคงน่าสนใจไม่น้อย หากจะสร้างการแสดงในสไตล์ Lichtenstein ขึ้นมาบ้าง โดยดึงพลังแบบหนังสือการ์ตูนมาผสานเข้ากับการแสดงในโทนภาพยนตร์ขาวดำคลาสสิก

และแล้ว Spider-Noir ก็เข้ามา ความสนใจของผมก่อนหน้านี้มักมุ่งไปที่งานภาพยนตร์เป็นหลัก อย่างไรก็ตามเมื่อผมทราบว่า Spider-Noir จะเป็นซีรีส์โทรทัศน์ที่นำเสนอการเล่าเรื่องเป็นตอน (episodic television) ผมรู้สึกว่ารูปแบบนี้เหมาะกับแนวคิดของผมมาก เพราะหนังสือการ์ตูนเองก็มีธรรมชาติของการเล่าเรื่องเป็นตอน ๆ อยู่แล้ว

การได้รับบทเป็นตัวละครระดับไอคอนิกอย่าง “Spider-Man Noir” เป็นอย่างไรบ้าง?

Spider-Man เป็นตัวละครที่เป็นไอคอนอยู่แล้ว แต่ว่า Spider-Noir เพิ่งถูกนำมาสู่โทรทัศน์เป็นครั้งแรก และผมหวังว่าผมจะสามารถทำให้เขากลายเป็นไอคอนได้เช่นกัน

ซีรีส์เรื่องนี้เป็นการคารวะต่อนครนิวยอร์กในยุค 1930s การได้ดำดิ่งสู่ช่วงเวลาอันคลาสสิกนั้นเป็นอย่างไรบ้าง?

สำหรับผมความสุขของการทำงานครั้งนี้คือการได้ย้อนกลับไปทบทวนและซึมซับผลงานของนักแสดงคนโปรดจากยุค 1930s และค้นหาวิธีในการถ่ายทอดความเคารพต่อพวกเขาผ่านตัวละคร Spider-Noir

ผู้ชมสามารถเลือกรับชมซีรีส์ได้ทั้งแบบภาพสีและขาวดำ การถ่ายทำโดยคำนึงถึงการนำเสนอทั้งสองรูปแบบเป็นอย่างไรบ้าง?

พวกเราถ่ายทำซีรีส์เรื่องนี้โดยออกแบบทั้งการแสดงของผมและงานภาพให้เหมาะกับการนำเสนอในรูปแบบขาวดำ อย่างไรก็ตาม เรารู้ดีว่าสามารถปรับให้เป็นภาพสีได้เช่นกัน เพื่อมอบบรรยากาศที่ให้อารมณ์คล้ายผลงานของ Edward Hopper ในยุคเก่า

ตัวละคร Ben มีเคมีที่ดีมากกับคนใกล้ชิดของเขาอย่าง Janet, Robbie และ Cat ในฐานะนักแสดงการสร้างความสัมพันธ์กับนักแสดงคนอื่นที่รับบทเป็นตัวละครเหล่านี้เป็นอย่างไรบ้าง?

โชคดีที่ผมได้ร่วมงานกับนักแสดงที่มีแนวคิดไปในทิศทางเดียวกัน และมีวิธีการทำงานด้วยความกระตือรือร้นและความเป็นมืออาชีพอย่างเต็มที่ พวกเราทุกคนต่างดีใจที่ได้มาอยู่ตรงนั้น และพร้อมทุ่มเทความคิดสร้างสรรค์อย่างเต็มที่ สิ่งนี้ช่วยสร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลายและเต็มไปด้วยพลังในการทำงาน

Brendan Gleeson รับบทเป็นเจ้าพ่อมาเฟียรุ่นเก๋า การได้ร่วมงานกับเขา รวมถึงการถ่ายทอดความสัมพันธ์ในเชิงปฏิปักษ์ระหว่างตัวละครของเขากับของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?

Brendan เป็นคนที่รู้วิธีทุ่มเทเต็มที่เมื่ออยู่ในกองถ่าย และรู้ว่าเมื่อถึงเวลาต้องปล่อยพลังออกมา เขาควรทำอย่างไร ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับเขาหลายครั้ง และทุกบทสนทนาก็ทั้งน่าสนใจและเต็มไปด้วยแง่คิด ขณะที่ผลงานของเขาก็ยอดเยี่ยมเช่นเคย ผมรู้สึกดีมากที่ได้มีโอกาสร่วมงานกับเขา

หนึ่งในเอกลักษณ์สำคัญของ Spider-Man Noir คือหน้ากากอันโด่งดังของเขา การได้สวมชุดและหน้ากากนั้นเป็นอย่างไรบ้าง และมันช่วยให้คุณเข้าถึงตัวละครมากขึ้นหรือไม่?

ผมจำคืนแรกที่ทีมพาผมเข้ากองในชุดเต็มของ “Spider-Noir” ได้ดี ตอนนั้นทั้งกองเงียบกริบจนแทบไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ขณะที่ผมเดินผ่านไป ผู้คนเริ่มกระซิบเบา ๆ ตามหลังผมว่า “Spider-Noir, Spider-Noir, Spider-Noir” และเมื่อผมนั่งลงบนเก้าอี้ในออฟฟิศของ Ben Reilly พร้อมดึงหน้ากากสไปเดอร์ลงมาปิดใบหน้า เสียงเพลง Toccata and Fugue ของ Bach ในเวอร์ชันอิเล็กทรอนิกส์ก็ดังวนอยู่ในหัวของผมไม่หยุด มันทำให้ผมนึกถึงภาพกษัตริย์อาเธอร์ที่อาจได้ยินเสียงผู้คนกระซิบเรียก “Arthur, Arthur, Arthur” อยู่เบื้องหลังท่ามกลางสายลม และตอนนั้นเองผมก็รู้ว่าภาพลักษณ์ในแบบ Lichtenstein ที่ผมจินตนาการไว้สำหรับตัวละครนี้ ได้เป็นรูปเป็นร่างขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว